Van formulier naar een PDF die je kunt natrekken

Over deze voorbeelden

Het zijn sjablonen, geen kopieën van documenten die aan iemand zijn uitgegeven. Niets op deze pagina komt uit een klantopdracht, en de partijen erin zijn om die reden verzonnen — wat de specimen-markering op elk bestand ook met zoveel woorden zegt.

De rapporten zijn gemaakt met veraPDF, een opensourcevalidator die wordt ontwikkeld door een consortium onder leiding van de Open Preservation Foundation en de PDF Association, gefinancierd vanuit het PREFORMA-project van de Europese Unie. Hij is niet van mij, en dat is precies waarom ik hem aanhaal: een bestand voldoet aan het profiel of het voldoet niet, en dat oordeel is niet aan de partij die het bestand maakte.

Bij elk bestand staat het niveau dat dat bestand waarmaakt, en niet meer. PDF/A-4f gaat over archivering en ingesloten bestanden. PDF/UA-2 zegt dat het document een structuur heeft waar een schermlezer doorheen kan, en er is per norm een apart rapport — een bestand dat twee normen claimt en één rapport toont, toont de makkelijkste helft.

Let op wat waaraan te meten valt. PDF/UA is de norm waaraan een document zich laat toetsen; EN 301 549 (WCAG 2.1), waar DigiToegankelijk naar verwijst, gaat over ICT als geheel. Een validatierapport over een PDF is dus bewijs voor dat bestand en niet voor die hele verplichting — dat is geen tekortkoming maar de reikwijdte van de norm.

Deze bestanden hadden eerder al een structuurboom dan echte koppen, en de validator keurde ze toen gewoon goed. Die kan geen kop eisen die het document nooit claimt te hebben. Daarom is de boom gelezen in plaats van vertrouwd, en zijn er drie dingen verholpen voordat er iets verklaard werd: de documentklasse tagde zijn secties niet, twee van deze sjablonen zetten hun titel als grote vette tekst in plaats van als kop, en de bevindingentabel merkte zijn koprij als gewone cellen. Door een validator komen en doorloopbaar zijn is niet dezelfde bewering, en alleen de tweede is er een die iets waard is.

Documenten die het platform zelf uitgeeft dragen een losse handtekening naast zich, zodat een ontvanger kan vaststellen waar een bestand vandaan komt en dat er geen byte aan veranderd is. De sleutel die dat controleerbaar maakt staat op deze site en niet alleen op het platform, want een sleutel geserveerd door dezelfde machine die het document gaf bewijst niets.

De voorbeeldbestanden hierboven zijn niet ondertekend. Ze zijn hier gebouwd, voor deze pagina, en niet door het platform uitgegeven — iets anders beweren zou de enige oneerlijke zin zijn op een pagina die over controleerbaarheid gaat.

Het platform zelf staat achter een inlog op xdap.xerdi.com. Accounts worden per organisatie ingericht; er is geen zelfregistratie. Daar draait de verwerking; wat u hier kunt downloaden is voor deze pagina gebouwd, en het zijn de bestanden zelf en geen afbeelding ervan.

Alle validatierapporten Sleutels en certificaten Wat veraPDF is